شاید به خاطر اینکه ...........

نمی دونم

اما به همگی سلام ؟!

سلام

دوستان  همراهان خواندگان و تموم کسانی که من لیاقت این رو داشتم که هرشب بتونم بیام روی

 صفحه مونیتور خونه تون و از صفحه که یه زمانی واسه زنده موندن یک عشق می نوشت

زندگی

می کرد و نفس می کشید

فقط می خواستم بگم دیگه منتظر نوشتن من نباشید چون نفس آخر هم کشیده شد و اون عشق

بزرگ هیچی نمونده و مرده متاسفانه مرگ تنها چیزی است که هیچ وقت بر نمی گرده

اما به عنوان یه برادر کوچک بهتون می گم :

قدر لحظه لحظه زندگی تون رو بدونین و از زندگی لذت ببرید و عاشق متولد شید و عاشق بمیرید

اما به کسی عاشق شید و کسی رو دوست داشته باشید که بتونه عشق و دوست داشتن

واسش مهم باشه و ارزش داشته باشه تا مبادا لگد مال بشه

احتمالا من این وب لاگ رو خذف می کنم اگر کسی خواست و دوست داشت از این مطالب استفاده کنه

نظر خودش رو نسبت به تصمیم بگه خوشحالم می کنین

و در آخر

چرا بر خویشتن هموار باید کرد رنج آبیاری کردن باغی که از آن گل کاغذین روید

خدا نگهدارتون باشه

من که رفتم تو بمون با هر کی که دوسش داری

             با اونی که پنهونی سر روی شونش می ذاری

من که رفتم ولی اين رسم وفاداری نبود

                  قصه چشمهای تو واسه من تکراری نبود

من که رفتم ولی خوب موندی سر قول و قرار

                   خوب رها کردی دستامو توی اولين بهار

من که رفتم حالا تو می مونی و عشق جديد

               می دونم چند روز ديگه می شنوم جدا شديد

من که رفتم ولی مزد دستهای من اين نبود

                            دل من لايق اينکه بشکنيش نبود

 روز ولادت مولای متقیان

علی ( ع )

مبارک

یا علی جان

شفای دل درد مندان

دادرس دل بی کسان

آرمش دهند ه دلهای  بی قرار

تنها یمان مگذار

آمین

رو درو ديوار خونه گرد تنهايی بپاشن

تو همونی که می گفتی تو دنيا هيچکی مثل من پيدا نمی شه

تو همونی که می گفتی قلبم مال تو باشه واسه هميشه

باورم نمی شه چشمات بره مال ديگرون شه

با غريبه اشنا شه با غريبه مهربون شه

تو همونی که می گفتی..........

که واقعا خسته ام خیلی هم خسته

اما کسی نیست که یارای من باشد

خدایا تو شاهد این لحظاتم باش

که چگونه دقیقه به دقیقه

عشقم ٬ احساسم ٫ قلبم رو به مرگ نزدیک می کنم

هر کس به طریقی دل ما می شکند

بیگانه جدا دوست جدا  می شکند

بیگانه اگر می شکند حرفی نیست

از دوست  بپرسید

چرا  می شکند ؟؟؟

بی راه عبور

به امید اعجاز باران

گندم می کاریم

ما مسافران وقتی سنگین است کوله بارمان

نمی دانیم چه رها کنیم، چه بر داریم

درپست وبلند روزگار

با خوب وبد آدمها

چه پشت سرگذاشته ایم و می گذاریم

ما مست های همیشه خواب

وقتی بیدارمی شویم که نمی دانیم که هستیم

ودر اتاقی که خود چراغش را شکستیم

کورمال در پی دیوار می گردیم

کيستي که من
اين گونه
به اعتماد

نام ِ خود را
با تو مي گويم
کليد ِ خانه ام را
در دست ات مي گذارم
نان ِ شادي هاي ام را
با تو قسمت مي کنم
به کنارت مي نشينم و
بر زانوي ِ تو

اين چنين آرام
به خواب مي روم؟

کيستي که من
اين گونه به جد
در ديار ِ روياهاي ِ خويش
با تو درنگ مي کنم؟»

زيباترين حرف ات را بگو
شکنجه ی پنهان سکوت ات را آشکاره کن
و هراس مدار از آن که بگويند
ترانه يی بيهوده می خوانيد.ــ
چرا که ترانه ی ما
ترانه ی بيهوده گی نيست
چرا که

 عشق
حرفی بيهوده نيست.

حتا بگذار آفتاب نيز برنيايد
به خاطر فردای ما اگر
بر نآش منتی ست؛
چرا که

عشق
خود فردا ست
خود هميشه است.

نه از سرو ديگر نشان ماند،
نز تاك ديگر.
نه از آسمان شكوهنده ي پاك…
ديگر
من از آسمان سخت نوميد
                       نوميد نوميدم

سنگ بوده ام

مي دانستم گريه چيست

تو به من هديه كردي  

الفبا براي سخن گفتن نيست

كشف دهان توست.

اي كاشف آتش

كه به خنده هاي تو دل بسته است.

ای کاش ...

تو را فراموشی  در آغوش گرفت

 ديدار واپسين نزديك است،

 پيش از آن‌ كه اين خاك را با همه‌ي خاطرات‌اش بگذارم و بگذرم

هرکسی دوبار می‌میرد

نامه هاي من به تو

به غم کسی اسیرم که زمن خبر ندارد

 عجب از محبت من که در او اثر ندارد

غلط است هر که گوید دل به دل راه دارد

دل من ز غصه  خون شد دل تو خبر ندارد

دل من ...

در شب کوچک من افسوس
باد با برگ درختان ميعادی دارد
در شب کوچک من دلهره ی ويرانيست

گوش کن
وزش ظلمت را می شنوی؟
من غريبانه به اين خوشبختی می نگرم
من به نوميدی خود معتادم

گوش کن
وزش ظلمت را می شنوی؟
در شب اکنون چيزی می گذرد
ماه سرخست ومشوش
وبراين بام که هر لحظه دراوبيم فروريختن است
ابرها؛همچون انبوه عزاداران
لحظه ی باريدن راگويی منتظرند


لحظه ای

وپس از آن هيچ.
پشت اين پنجره شب دارد می لرزد
وزمين دارد
باز ميماند از چرخش
پشت اين پنجره يک نامعلوم

نگران من وتوست

میلاد با سعادت

حضرت

 فاطمه زهرا(س)

 تبریک می گویم

روز زن مبارک

روزت  مبارک ...

بگذار که احساس 

 هوایی بخورد!!!!  

ساده است  نوازش سگی ولگرد

شاهد آن بودن که زیر غلتکی می رود و گفتن که  سگ من نبود

ساده است  ستایش گلی

چیدنش

و از یاد بردن که  گلدان را باید آب داد

ساده است  بهره جویی از انسانی

دوست داشتنش

بی احساس عشقی

او را به خود نهادن و گفتن که دیگر نمی شناسمش

ساده است  لغزش های خود را شناختن

با دیگران زیستن , به حساب ایشان و گفتن که من این چنینم

ساده است  که چگونه می زیستن

آری

زیستن

سخت  ساده است

و پیچیده نیز هم

باز هم شب شده است . باز پنجره تنهایی دست لرزان من را می طلبد

من پرستوی مهاجر بودم ، هر کجا بال گشودم،

من در آمدن وسعت پر حوصله دشت چه تنها بودم.

چه غریبی سختی است با چه کس شکوه کنم،با چه کس فاش کنم

رنج یک عمر مهاجر بودن من ز بی همدری ،

من زبی همسفری با شب و پنجره ها همسفرم.

ای خوب ! دست سردم بگیر!

 هدیه ام راز من است . راز یک عمر مهاجر بودن

مارا با زبان زخمی ،ما را با زیک قلب زجنس شیشه

 باز شب شده است .

شب مر ا می فهمد.

او صدای سخنم می شنود.

او مرا بین همه چلچله ها شیفته تر می داند

تو مرا سخت در آغوش بگیر

گریه شمع از برای ماتم پروانه نیست

صبح نزدیک است ، در فکر شب تار خود است

نمی دونم ؟؟؟

از من اکنون طمع صبر و دل خوش مدار

کان تحمل که تو دادی بر باد آمد

زیر درختان که تعلق به تو دارند

ای خوشا سرو که بر غم آزاد آمد