گريه بود

خنديدن را

تو به من آموختي.

تو كوهم كردي

برف مي شدم

تو آبم كردي

آب مي شدم

تو خانه دريا را نشانم دادي.

حنديدن را

در آسمان دلم توده برفي است

من اما

امروز و هر‌روز

تنگ

در آغوش دردي بي ‌امان‌ام

یکبار آنگاه که از جهان

می‌رود

و یکبار دیگر وقتی همگان

او   را                  فراموش

می‌کنند

برتر از من اند…برتر از تو

زيرا نور

برتر است از چراغ

شعر

برتر از دفتر

بوسه

برتر از لب ها.

نامه هاي من به تو

پر اهميت تر از تو،

از من.

آن ها تنها گواهاني هستند

كه ديگران در آن

زيبايي تو را

و ديوانگي مرا

خواهند يافت.

باد ما راباخود خواهد برد

خداحافظ

از اینجا که پر از غمه خسته شدم می خوام برم

قلبم  و که دادم به تو دیگه باید پس بگیرم

موندن هرگز،

خداحافظ

دیگه می رم اگه یه روز دردای دنیا به ریزه تو قلب من

ستاره ها خاموش بشن تو آسمون شب من

من میمیرم

دیگه میرم

خداحافظ

دیگه رفتم پایانت ثانیه منم

هرجای ساعت ببینم عقربه هاش رو می شکنم

حتی نشد واسه یه بار من بدی ات تو خوب کنم

خورشد کشتم تا دیگه خودم به جات غروب کنم

دل میسوزه ازم نخواه بیشتر از این اسیر این فقس باشم

هیچی نمونده از دلم خاکستر دو آتیشم ، ریزه ریزه دل میسوزده

خسته شدم ، دلم گرفته این روزا غم خونه کرده تو صدام

بارون غصه انگاری می باره تو ترانه هام

عاشق بودم خسته شدم

خسته شدم دیگه میرم

گریه نکن

دل بیا بریم از عشق دیگه نگیم

دردی عشقی که کشیدیم

جزء خدا به کسی نگیم