تبليغاتX
نامه های تنهایی هام به...؟ - نامه های بی جواب (( بیست ودوم )) شب یازدهم << سفر >>
اشک رازیست . لبخند رازیست , عشق رازیست , اشک آن شب لبخند عشقم بود
سفر آغاز گشت
 
                  فاخرانه در لجنزار هوس لولیدی
                                                         تا زیبندگی نام آدمی را شاید
                                                                            دلالتی باشی !
دریغا عشقم
               که به دروغین آلت وفایت
ازاله شد .
سفر ادامه یافت
 
                    بی شرمانه بر پهنه ی یخی تزویر لغزیدی
                                                    تا منزلت نام آدمی را شاید
                                                                                               دلالتی باشی !
دریغا اعتمادم
                 که به دروغین بند قولت
اسیر شد .
سفر پایان یافت
 
                     شادمانه در خوشی های لحظه ایی غرق گشتی
                                                                تا زیبندگی نام آدمی را شاید
 
                                                                                         دلالتی باشی !
دریغا من
           که به دروغین نوای عشقت
                                           رقصیدم .
و دریغا تو
               که هیچگاه نفهمیدی ...
 
واینک در آغازسفری بی همسفر
من متحیرانه منزلت نام آدمی را می نگرم .......
 
عشق آن نیست که زیر باران باشی  
 
عشق آن است که چتری باشی
 
و کسی نداد چرا خیس نشد  ؟؟؟
دلم انگاری گرفته...
+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم تیر 1385ساعت 10:40 بعد از ظهر  توسط خواهانه تنهایی |